Een droom van een school

Ik droom van een school, waar leerlingen en leerkrachten zich thuis en geborgen voelen.

Ik droom van een school als een fijne plek, om elkaar te ontmoeten, om als gelijke en als vrienden met elkaar om te gaan.

Ik droom van een school, waar niemand een nummer is, de één niet meer is dan de ander, maar gelijkwaardig.

Ik droom van een school als een plaats, waar leerkrachten en leerlingen rijker worden aan en door elkaar, groeien in menswording, groeien in liefde.

Ik droom van een school als ‘een werkplaats’ voor onderwijs, waar gewerkt wordt aan ‘heel de mens’, aan de gehele ontplooiing van de mens.

Ik droom van een school als een werkplaats, waar kinderen naast het opdoen van kennis ook wijsheid en inzicht opdoen, waar kinderen leren creatief om te gaan met zichzelf en met anderen, waar ze hun mogelijkheden en hun onmogelijkheden leren ontdekken, waar kinderen leren van het leven te houden, leren omgaan met hun gevoelens en leren zien wat er gaande is in onze tijden in onze maatschappij en er bij betrokken willen zijn.

Ik droom van een school, waar het verhaal van Jezus, de mens bij uitstek, wordt verteld en gehoord, waar zijn levenswijze en zijn manier van omgaan met mensen gestalte krijgt en te zien en te voelen is in contacten en relaties onder elkaar.

Ik droom van een school, waar leerkrachten hun taak zien als ‘een roeping’, een mogen optrekken met kinderen en dat zij daarom ‘hart voor de zaak hebben’ en trouw zijn in hun beroep.

Ik droom van een school, waar kinderen leren hun geweten te vormen, leren kiezen tussen wat goed en kwaad is, leren zien wat gelukkig maakt en wat ongelukkig maakt, wat hoop en toekomst geeft.

Een droom: te mooi om waar te zijn?… maar toch ……..